Moduł pozwala na generowanie kart z wynikami sondowań CPT oraz zapisanie ich do formatu PDF (bezpośredni wydruk do .pdf z przeglądarki) lub wydrukowanie. Możliwość tworzenia własnych szablonów pozwala na przystosowanie prezentowanych wyników do własnych potrzeb. Program umożliwia kalkulację następujących wielkości:
Moduł stanowi kompleksowe narzędzie wspierające proces dokumentowania prac geologicznych i geotechnicznych, zapewniając przejrzystą prezentację danych oraz możliwość ich standaryzacji zgodnie z wymaganiami projektu.
Określanie profilu referencyjnego
Edytor profilu referencyjnego pozwala na powiązanie wyników sondowania z profilem litologicznym. Profil referencyjny można określić za pomocą dwóch metod:
| gdzie: | ||
| qc | - | pomierzony opór stożka [MPa] |
| u2 | - | wzbudzone ciśnienie wody w porach pomierzone na czujniku za stożkiem [MPa] |
| a | - |
współczynnik stożka: a = 1 - dla stożka mechanicznego a = 0.7 ÷ 0.85 - typowo dla stożka elektrycznego |
| gdzie: | ||
| fs | - | pomierzone tarcie na tulei ciernej [MPa] |
| gdzie: | ||
| Rf w [%], qt w [MPa] | ||
| pa | - | ciśnienie atmosferyczne [MPa], pa = 0.1 MPa |
| gdzie: | ||
| qt, σv0, σ’v0, pa w[MPa] |
Ze względu na fakt, że wartość współczynnika korygującego ze względu na naprężenia Cn dla płytkich warstw gruntu (niskie naprężenia efektywne) może osiągać znaczne wartości, program umożliwia ograniczenie maksymalnej wartości tego współczynnika poprzez zaznaczenie opcji „ogranicz Cn”. W przypadku, gdy ta opcja jest zaznaczona wartość współczynnika korekcyjnego Cn obliczana jest jak wyżej, z tym, że jeżeli wartość Cn > 2 do obliczenia wartości Qtn, Ic i n przyjmowane jest Cn= 2.
| strefa | symbol | rodzaj gruntu |
|---|---|---|
| 1 | St Π-I | Wrażliwe pyły i iły |
| 2 | Org. | Grunty organiczne |
| 3 | I-Gπ | Iły do iłów pylastych, gliny |
| 4 | Gp-Iπ | Pyły do iłów pylastych |
| 5 | Pπ-Πp | Piaski pylaste do pyłów piaszczystych |
| 6 | P-Pπ | Piaski do piasków pylastych |
| 7 | P-Po/Ż | Piaski, pospółki, żwiry |
| 8 | P-Pg | Zagęszczone piaski do piasków gliniastych |
| 9 | Pzw Pg-Gp | Bardzo zwięzłe grunty drobnoziarniste |
W przypadku, gdy w podłożu występują grunty przejściowe program rozdziela warstwę 5 na grunty spoiste i niespoiste wykorzystując, jako kryterium podziału wartość parametru IB. Rozdział gruntów strefy 5 na spoiste (5 - grunty bliższe pyłom piaszczystym) i niespoiste (5.1 - grunty bliższe piaskom pylastym) wykonywane jest na podstawie zmodyfikowanego wskaźnika klasyfikacji IB obliczonego zgodnie ze wzorem (Robertson 2016 ):
Grunt przydzielany jest, jako niespoisty (5.1) jeżeli IB ≥ 32 oraz jako spoisty (5), gdy IB < 32.
Dodatkowo program wykorzystuje zmodyfikowany nomogram Robertsona 2016 , który pozwala ocenić zachowanie gruntu w czasie ścięcia:
| strefa | symbol | rodzaj gruntu |
|---|---|---|
| 1 | St Π-I | Wrażliwe pyły i iły |
| 2 | Org. | Grunty organiczne |
| 3.1 | Gπz - Iπ | Gliny pylaste zwięzłe do iłów pylastych |
| 3.2 | Gπz - Iπ -I | Gliny pylaste zwięzłe do iłów |
| 3.3 | I | Iły |
| 4 | Gp - Gπ | Gliny piaszczyste do glin pylastych |
| 5 | Ps - Pπ | Piaski średnie do piasków pylastych |
| 6 | Po - Pd | Pospółki do piasków drobnych |
| 7 | Ż | Żwiry, piaski grube |
| 8 | P - Pg | Zagęszczone piaski do piasków gliniastych |
| 9 | Pzw Pg - Gp | Półzwarte drobnoziarniste (mało spoiste) |
Dodatkowo oprócz określenia rodzaju gruntu za pomocą nomogramów Robertsona i Młynarka program oferuje możliwość podglądu wyników klasyfikacji gruntów z wykorzystaniem modelu probabilistycznego Zhang’a i Tumay’a (Zhang i Tumay 1999, Tumay i in. 2008). W modelu tym na podstawie indeksu klasyfikacji modelu (U) określane jest prawdopodobieństwo, że grunt należy do jednej z 3 klas (grunt ilasty, mieszany lub piaszczysty).
Wyznaczenie parametrów x i y modelu:
Obliczenie indeksu klasyfikacji (U):
Następnie obliczane jest prawdopodobieństwo, że grunt należy do jednej z trzech klas:
Liczony dla gruntów ze strefy 5.1,6,7,8 (Robertson 2010) i 5,6,7,8 (Młynarek PN-B-04452:2002)
| gdzie: | ||
| qt,σ’v0, pa w [MPa] | ||
| OCR | - | współczynnik prekonsolidacji, OCR ≤ 15. |
| gdzie: | ||
| qc,σ’m w [MPa] | ||
| σ’m | - |
średnie naprężenie efektywne σ’m = σ’v0∙(1+2K0)/3 K0 = 0.35 ∙ OCR0.65 i K0 ≤ 1 |
Liczony dla gruntów ze strefy 5.1,6,7,8 (Robertson 2010 ) i 5,6,7,8 (Młynarek PN-B-04452:2002 )
| gdzie: | ||
| ID w [%], Ic [-] |
Liczony dla gruntów ze strefy 1,2,3,4,5,9 (Robertson 2010 ) i 1,2,3.1,3.2,3.3,4,9 (Młynarek PN-B-04452:2002 )
Efektywny kąt tarcia dla gruntów spoistych liczony jest na podstawie zmodyfikowanego modelu NTH (Sandven 2016 , Ouyang i Mayne 2018 , Ouyang i Mayne 2019 ) w sposób iteracyjny do momentu, kiedy Nmc = Nm, przyjmując wartość spójności efektywnej c’ zgodnie z pkt 11.Podgląd obliczeń kąta tarcia wewnętrznego dla gruntów spoistych dostępny jest w tabeli wyników oraz na wykresie jako φ’sp.
Liczony dla gruntów ze strefy 1,2,3,4,5,9 (Robertson 2010 ) i 1,2,3.1,3.2,3.3,4,9 (Młynarek PN-B-04452:2002 )
| gdzie: | ||
| su | - | Wytrzymałość gruntu na ścinanie w warunkach bez odpływu [kPa] |
| gdzie: | ||
| σ’p w [kPa] | ||
| σ’p | - |
Naprężenie prekonsolidacji \[{\sigma{'_{p} = {1000 \cdot {\lbrack{0\text{.}\text{33}({q_{t} - \sigma_{v0}}{)^{m} \cdot 0}\text{.}\text{001}^{1 - m}}\rbrack}}}}{}\] qt,σv0 w [MPa] m - współczynnik zgodnie z pkt 14 |
Program umożliwia także przyjęcie wartości spójności efektywnej c’ = 0
Liczony dla gruntów ze strefy 1,2,3,4,5,9 (Robertson 2010 ) i 1,2,3.1,3.2,3.3,4,9 (Młynarek PN-B-04452:2002 )
| gdzie: | ||
| A | - |
Współczynnik zależny od rodzaju gruntu: - A = 0.35 dla Gp, Π - A = 0.25 dla Gπ - A = 0.18 dla I, Gπz |
|
\[{{I_{L} = 0}\text{.}{\text{242} -
0}\text{.}{\text{427} \cdot \text{log}}(q_{c})}{}\]
|
grunty spoiste - fi > 30% |
|
\[{{I_{L} = 0}\text{.}{\text{518} -
0}\text{.}{\text{653} \cdot \text{log}}(q_{c})}{}\]
|
grunty spoiste - fi = 10 - 30% |
|
\[{{I_{L} = 0}\text{.}{\text{729} -
0}\text{.}{\text{736} \cdot \text{log}}(q_{c})}{}\]
|
grunty spoiste - fi < 10% |
| gdzie: | ||
| qc w [MPa], Ic w [-], IB w [-] |
Liczony dla gruntów ze strefy 1,2,3,4,5,9 (Robertson 2010 ) i 1,2,3.1,3.2,3.3,4,9 (Młynarek PN-B-04452:2002 )
Możliwe jest zdefiniowanie stałej wartości współczynnika zgodnie z preferencjami użytkownika.
| gdzie: | ||
| qt,σv0, σ’v0 w [MPa] | ||
| m | - |
współczynnik zależny od uziarnienia gruntu:
\[{m = {1 - \frac{0\text{.}\text{28}}{{1 +
(}{I_{c}/2}\text{.}\text{65})^{\text{25}}}}}{}\]
|
gdzie:
dla Ic ≥ 2.2:
α = Qtn dla Qtn ≤ 14
α = 14 dla Qtn > 14
dla Ic < 2.2:
| Strefa SBTn | symbol | rodzaj gruntu |
|---|---|---|
| 1 | St Π-I |
\[\alpha = 3\]
|
| 2 | Org. |
\[\alpha = 1.5\]
|
| 3 | Gπz - Iπ -I |
qc < 2:
\[{\alpha = {- 2}}{q_{c} + 6}\]
qc = 2 ÷ 6:
\[{\alpha = {- 0.25}}{q_{c} +
2.5}\]
qc ≥ 6:
\[\alpha = 1\]
|
| 4 | Gp - Gπ |
qc ≤ 0.7:
\[{\alpha = {- 4.2}}{q_{c} +
8}\]
qc = 0.7 ÷ 2:
\[{\alpha = {- 2.3}}{q_{c} +
6.6}\]
qc ≥ 6:
\[\alpha = 1.5\]
|
|
5 9 |
Ps – Pπ Pzw Pg - Gp |
qc < 2:
\[{\alpha = {- 1.5}}{q_{c} +
6}\]
qc = 2 ÷ 6:
\[{\alpha = {- 0.25}}{q_{c} +
2.5}\]
qc ≥ 6:
\[\alpha = 1\]
|
|
6 7 8 |
Po – Pd Ż P - Pg |
qc < 5:
\[\alpha = 2\]
qc ≥ 5:
\[\alpha = 1.5\]
|
Do wyrównania warstw wykorzystywany jest algorytm stworzony na potrzeby programu, wykorzystujący iteracyjne grupowanie warstw o zbliżonych cechach w większe pakiety.
Wyrównaniu podlegają wartości qt oraz fs lub Rf, które następnie są wykorzystywane do obliczenia średnich wartości wyników w wyznaczonych warstwach i określania rodzaju gruntu z określonego nomogramu. Wyrównanie wykorzystywane jest jedynie w celu wydzielenia uogólnionych warstw gruntu, wszelkie parametry liczone są na wartościach oryginalnych z uwzględnieniem podziału na grunty spoiste/niespoiste wynikające z przeprowadzonego grupowania.
Program umożliwia interpretację testów dyssypacji wykonanych podczas sondowania z wykorzystaniem metody wstecznej ekstrapolacji (Sully i in. 1999 ), która pozwala na ocenę zarówno krzywych rozpraszania monotonicznego jak i dylatacyjnego. Metoda ta polega na wstecznej ekstrapolacji ciśnienia początkowego poprzez wyrównanie linią prostą części wykresu reprezentującego rozpraszanie monotoniczne.
Interpretacja krzywej polega na określeniu ciśnienia hydrostatycznego u0 oraz pierwiastka czasu t1 i t2 odczytanego z wykresu stanowiącego część krzywej reprezentującą rozpraszanie monotoniczne. Na podstawie określonych danych wykonywana jest wsteczna ekstrapolacja i wyznaczane jest ciśnienie początkowe ui oraz obliczany jest czas 50% rozproszenia nadwyżki ciśnienia wody t50. Współczynnik filtracji gruntu obliczany jest w oparciu o wyznaczony czas t50 ze wzoru (Parez i Fauriel 1988 za Mayne 2002 ):